ROSA O’TTIZ YIL
O’ttiz yilki soatim, ishlabdi men turibman,
Ko‘k yuzidan xabarsiz, uchirma uchiribman.
1934
TOSHYO’LLAR-3
Bug‘doyrang bir ayol, toshyo‘lkalar bo‘ylab tun,
Shahd ichida boshi tik, xayollarini zo‘rlar.
Qop-qora ko‘zlariga, ko‘zlarim qadalgan zum,
“Yo‘limni poyladingmi, kel” deb o‘ziga chorlar.
Undan meni ayirib, shamol ko‘ksimdan surar,
Men-chi yetmoq istayman, quchay bag‘rimga olib.
Ammo hech yetolmayman, tong ham uyqudan turar,
Hayhot! U bir porloq ruh, men esa ruhsiz qolip…
Ortimdan bir qahqaha, kelar, yaralanaman,
Uni boshqa birovga, rom bo‘ldi deb yonaman,
Ko‘rsam derazasidan yechingan ko‘lankani…
Borsin, bugun qatra g‘am ko‘rmasin ko‘z yoshimdan,
Menga oppoq bir poklik – o‘ralganda kafanim,
Bilaman, men qabrda, u ketmaydi boshimdan…
1927
NUR
Sen bo‘l deysan va bo‘lur!
Yaltirab turgan billur,
Faryod sukutga do‘nur ,
Bir rang bizga, yolg‘iz rang
Va bir ovoz, bir ohang;
Nur bergin Allohim, nur!
Buyuk devon va huzur…
Kutmoqda mozorni Sur.
So‘ngsizlik, o‘limsizlik,
Ko‘rinmas ko‘rimsizlik;
Nur bergin Allohim, nur!
Loylarda quyosh qolur,
Olmos kamtar, tun mag‘rur.
Yaqin, yorug‘lik yaqin;
Sarob emas nur tag‘in-
Nur bergin Allohim, nur!
Sen bo‘l deysan va bo‘lur!
1947
TOSHYO’LLAR-2
Boshini bir g‘oyaga, sotgan qahramon kabi,
Etingu suyaging-la ko‘chalarga bolasan.
O’ralib matolarga, bir taxti ravon kabi,
So‘ngsiz masofalarning ustidan osholasan…
Fohisha yotoqlardan, qochgan kuningdan beri,
Erigan ruhlaringiz dardning quyushqonida.
Sening soyangni ichgan uning qorachiqlari,
U ham sening qoningda, sen ham uning qonida.
Ikkingni ham na bir yor, na oshna sirdoshing bor,
Sukut kabi hursizlar, chinqirib turasizlar.
Dunyoda bor yukingiz, yolg‘izgina boshingiz,
Uni ham har o‘lkaga olib yugurasizlar…
Uchqur otli suvoriy, choptir, otingni choptir,
So‘ngi qabrga borib taqalgan bu toshyo‘llar.
Seningdek toshyo‘llarni, chuqur anglagan yo‘qdir
Va sen anglagan kabi, seni ham anglar ular…
TERCÜME: ABDULATİF ABDULLAYEV
ONAJONIM
Oq sochli boshingni siqib qo‘ling-la,
Alif qadtsing bo‘ldi dol, onajonim.
Bu titroq qalbingni baxtning yo‘lida,
O’tkinchi yellarga sol, onajonim.
O’ylama, ketar deb bu qorong‘ular,
Kechaning ortida yana kecha bor.
Bolalar baqirar, onalar yig‘lar,
Yoshli ko‘zlaring-la qol, onajonim.
Ko‘zlaringda aksi bir teran hechning
Qanoting yoyilgan parvozing uchun.
Abadiy yo‘lingda hamrohing uchun,
Meni ham o‘zing-la ol, onajonim.
1926